Διάφορες συνήθειες των παιδιών είναι συχνά οι
αιτίες για ανωμαλίες της ανάπτυξης των δοντιών και του στόματος. Τέτοιες
συνήθειες είναι η στοματική αναπνοή (συχνά συσχετιζόμενη με υπερμεγέθεις
αμυγδαλές, αδενοειδείς εκβλαστήσεις, χρόνιο άσθμα, αλλεργικές καταστάσεις), το
τρίξιμο των δοντιών, η πίεση της γλώσσας, το δάγκωμα του κάτω χείλους, των
νυχιών ή ξένων αντικειμένων (μολύβια, γόμμες κλπ), η μονόπλευρη μάσηση, ο
θηλασμός του δακτύλου κ.α.
Ο θηλασμός
του δακτύλου στα μικρά παιδιά, σταματά συνήθως στα 2-3 χρόνια. Ένα παιδί που
συνεχίζει μετά από αυτήν την ηλικία ή ακόμη και στα σχολικά χρόνια να θηλάζει
το δάκτυλό του είναι δυνατόν να υποκρύπτει κάποια ανησυχία και ανασφάλεια, που
μπορεί να οφείλεται σε ένα μικρότερο αδελφάκι, σε πολύωρη απουσία των γονέων
από το σπίτι, ή τέλος σε αλλαγή σχολείου ή σπιτιού.
Σ' αυτές τις
περιπτώσεις η συμπαράσταση, η στοργή, ο φιλικός διάλογος είναι η καλύτερη
βοήθεια για να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα στην βάση του.Το μάλωμα και οι
τιμωρίες είναι η χειρότερη οδός. Αντίθετα η επιβράβευση του παιδιού κατά την
διάρκεια της προσπάθειας του ή κάποιο συμβολικό δωράκι, όταν καταφέρνει το
στόχο του είναι η καλύτερη προσέγγιση.
Εάν ο θηλασμός
σταματήσει στα 2-3 χρόνια , είναι πιθανόν κάποιες ελαφρές βλάβες να
αυτοδιορθωθούν, χωρίς άλλη παρέμβαση.
Σε επίμονες καταστάσεις ο ορθοδοντικός μπορεί να υποστηρίξει την προσπάθεια των γονέων με τους κατάλληλους μηχανισμούς, οπότε επιτυγχάνεται η διακοπή της έξης.
Σε επίμονες καταστάσεις ο ορθοδοντικός μπορεί να υποστηρίξει την προσπάθεια των γονέων με τους κατάλληλους μηχανισμούς, οπότε επιτυγχάνεται η διακοπή της έξης.